sen haksızsın botero

 botero:

“bir ressamın resim yapmasının tek nedeni kendi dünyasını yaratmaktır. gerçeklik zaten orada duruyor, onun resmini yapmanın bir gereği yok. buna paralel bir şeyin, zihinsel bir gerçekliğin resmini yapmanız gerekir. şiir, müzik ve edebiyat gibi, sanatçının kafasında var olan ve insanların tadına varabileceği bir şey.”

anlatanlar:

“fernendo botero’nun sanatı, yalnızca anlatı ya da temsil olmayıp, yaşamın kapısını çalan içsel bir kavrayışın gücünü taşır. Latin ve Kolombiyalı kimliğini özenle koruyan botero, folklorik öğelerin yanı sıra, sanat tarihinin en büyük ustalarından beslenerek özgün tarzını oluşturmuş; zengin iç dünyasını, incelikli, esprili e bilge bir yaklaşımla yapıtlarına yansıtmıştır.”

sakladığın bir durum yok ortada. ne yaptığını açıkça anlatmışsın. söylediğin sözler o kadar sıradan ve alışılageldik ki yaptığın işler için sana kızamıyorum. yaratmış olduklarının aslında başkalarının yaptıklarından farklı olmadığını ancak bu kadar güzel itiraf edebilirdin. söylediğin sözler sadece bir sanatçı için değil, tüm insanlar için geçerlidir. sözlerin fazla günlük botero! “gerçekliğe paralel olan şey zihinsel gerçeklik ve bu da sanatçının kafasındadır.” (!) yaptığın işlerin özgünlükten uzak olduğunu bu denli kolay bir şekilde ortaya koyduğun için seni tebrik etmekten alıkoyamıyorum kendimi. insan kendi kendine düşünmeden edemiyor: “başka nasıl olabilir ki zaten?”

sergiyi düzenleyenler, acaba botero’nun bu, sıradan, önemsiz, özensiz ve gereksiz sözlerini çok aradılar mı, merak etmekteyim. eline fırça alan her insanın söyleyebileceği sözleri söyleyip; bir o kadar sıradan resimler yapan botero’yu pera müzesi’ne getirmekle uğraştıkları için daha anlamlı şeyler yazabilirlerdi diye eleştirilmekten kaçamıyorlar; yoksa altına yazdıkları açıklama sebebiyle eleştirilmemeliler bile. eleştirilmeye değmeyecek bir söz dizisi bu. içsel bir kavrayışın gücünden bahsederken, kastettiklerini kendileri bile anlamıyorlar. anlaşılması güç bir cümle yaratmak için sanat dünyasında kullanımları yaygın olan kelimeleri bir araya getirmek kadar kolaya kaçmanın hiçbir suçu yoktur bu dünyada. ardından gelen diğer cümle ise bir önceki ile alakasız olup, botero’nun taklitçiliğine kılıf uydurabilmek için uzatılarak anlam karmaşası yaratmaya çalışılan gereksiz kelimeler bütünüdür.

bir sergi ancak bu denli özensiz hazırlanabilirdi. gerçi sanatçı demeye dilimin varmadığı botero için daha ne hazırlayabilirsiniz tartışılır. estetik kaygılardan uzaklaştıkça aykırılığın bayrağını en önde gururla taşıdığını sanan yüzlerce ressamdan bir tanesi o sadece. yapılmayanı yapmak adına saçmaladığında ve ortaya yeni bir şey koyamadığında bunu farklı bir şekilde anlatarak, yeniye ulaştığına insanları inandırabilirsin. ancak kendi benliğin bu aldatıya çok fazla katlanamaz.

eminim, ruhuna baskı yapan, farklı bir şey yapmadan farklılar arasında sayılma hissinin getirdiği vicdani yük seni yeterince yormuştur. bu yüzden, yazdıklarımı okuyamayacağın için mutluyum.

tombul insanlarınla, sanat dünyasına getirdiğin müthiş farklılık(!) için insanlık sana minnettar botero.