“ölmek isteyeni kurtarmak öldürmekle birdir.*” demiş ama emin değilim, doğru olduğundan.
ölmek isteğiyle, kendini denize bırakan bir insanı tutmak gerekir mi, bilmiyorum o yüzden.
daha sancılı olan durum ise, denizde iki kişi olması. biri çırpınıyor kurtulmak için diğeri ise kendini bırakmış; rahatça boğulmak amacıyla!
bilemiyorum, hangisine yardım etmeye çalışırdım. ya da bilmek istemiyorum.
şu an düşündüğüm ise hava olmayan ortamda yaşayamama durumu. zor olmalı suyun içinde nefes almaya çalışmak. acı verici olmalı.
kurtulmak istemeyeni kurtarsam, tekrar havaya kavuştursam, nefes alsa; onun için daha iyi mi olur bilemedim.
insan olmak, havaya muhtaç olmak zor. suya alışmak çok daha zor. alışma çabası ise ızdırap dolu.
hadi onlar insan, alışamamak onların doğası gereği. peki ya balıklar?
bahaneleri yok bizim gibi! hiç bir zaman da olmayacak.
*”Invitum qui servat facit occidenti” (Horatius) Montaigne, Denemeler,1999, s.325
inanamıyorum!
YanıtlaSil